|
|
|
![]() |
Achnaton heette oorspronkelijk Amenhotep IV, ook wel Amenophis IV genoemd, en was de zoon van Farao Amenhotep III. Hij regeerde van circa 1352 tot circa 1336 voor Christus, tijdens de achttiende dynastie in Het Nieuwe Rijk, en onder zijn bewind vonden veranderingen in de politiek, kunst en religie plaats, die in het zich vrij stabiel ontwikkelende Egypte hun weerga niet kenden. Deze bijzondere periode wordt het Amarna intermezzo genoemd, naar de naam van de stad Tel el-Amarna, de huidige naam van de stad Achetaton. Achnaton had deze stad gesticht als de nieuwe hoofdstad, van waaruit hij zijn nieuwe ideeën verspreidde. | ||
| Amenhotep IV kwam op de troon, waarschijnlijk als mederegent met zijn vader, Amenhotep III. Hij had net Nefertiti getrouwd, en was een jaar of 16, 17. Egypte was een wereldmacht, de koninklijke familie leefde in enorme luxe, religie was hoogontwikkeld en er werd weinig gestreden met andere volkeren. Ogenschijnlijk waren er geen redenen om flinke wijzigingen door te voeren. Toch veranderde Amenhotep IV ('Amon is tevreden') al vrij vroeg tijdens zijn regering zijn naam in Achnaton ('Glorie van Aton'). Tempels ter ere van deze zonnegod zijn dan al gebouwd. De namen van andere goden, en vooral van Amon, de belangrijkste godheid van het religieuze centrum Thebe, zijn dan al op grote schaal verwijderd van tempelwanden, en het meervoud 'goden' is dan al geschrapt uit de taal. Aton, de zonnegod, is geen nieuw begrip. Aton was al bekend als onderdeel van Re. Echter nog nooit eerder werd het monotheïsme ingevoerd. | |||
|
Waar kwamen deze ideeën vandaan bij deze jongeman en waarom voerde hij het monotheïsme in? Door de meeste Egyptologen worden de veranderingen verklaard vanuit de wens van Achnaton om de macht van de priesters in te perken. Zij bezaten enorme landgoederen en ontelbare tempels waarin de vele goden vereerd werden. Echter het wijzigen van de religie, en niet het vervolgen van de priesters zelf, lijkt niet de geëigende oplossing. Bovendien, indien hij alleen het meergodendom wilde afschaffen om hun macht in te perken, dan is zijn ommezwaai slechts een oplossing in plaats van een visie geweest. Dit doet geen recht aan de gedrevenheid waarmee de verering van Aton door Achnaton werd ingevoerd. Eerder lijkt het erop dat Amenhotep nieuwe ideeën wilde uitproberen, en daartoe mogelijkheden zag in deze tijd van grote voorspoed en rijkdom, met de onlosmakelijk hieraan verbonden algemene tevredenheid. |
|||
|
Hij is een jongeman van nog geen twintig wanneer hij het monotheïsme invoert. Het lijkt aannemelijk dat Achnaton al tijdens zijn opvoeding beïnvloed is door andere ideeën. Zelf het monotheïsme uitvinden in de bescherming van het besloten en indoctrinerende hof, lijkt al te ver gegrepen. Dit zou alleen hebben gekund samen met iemand aan het hof, die de macht had om een toekomstige Farao op te voeden, maar er zelf andere dan de toen geldende ideeën op nahield. Deze persoon moet aan het hof gediend hebben tijdens de regering van Amenhotep III, de vader van Achnaton. Teksten uit deze tijd geven aan dat er in het hof van Amenhotep III inderdaad een belangrijke persoon aanwezig was, die anders was. Tutu heette hij. Deze persoon diende tevens tijdens de regeringen van Achnaton en van Toetanchamon. Tutu was geen Egyptenaar en veroorzaakte frictie aan het hof, zo geven de geschriften aan. Verder is er weinig geschreven over deze Tutu. Een dergelijke persoon zou in staat geweest kunnen zijn andersoortige ideeën te overdragen aan de toekomstige Farao. Hij werd echter zeker niet vereerd door Achnaton. Desondanks bleven de handelingen van deze Tutu niet onbekend. Ook geschriften van andere bevolkingsgroepen beschrijven een buitenlander aan het hof van de Farao. Echter deze geschriften geven niet het precieze tijdsbestek aan en noemen de Farao niet bij naam. Zowel de Bijbel als de Koran beschrijven deze persoon en zijn handelingen, uitvoeriger dan de Egyptische geschriften, en ze noemen deze persoon Mozes. Mozes was als baby in een mandje in de rivier geplaatst, en daar gevonden door vrouwen van het hof van de Egyptische Farao. Ondanks zijn opvoeding aan dit hof had hij door dat hij anders was, en afstamde van een buitenlandse minderheidsgroepering in Egypte met andere ideeën. |
|||
| Alle onderzoekers plaatsen de aanwezigheid van Mozes aan het hof van een Farao ten tijde van Het Nieuwe Rijk, echter in het algemeen ongeveer honderd jaar later dan de heerschappij van Achnaton, namelijk tijdens de heerschappij van de Ramses Farao's, die de negentiende dynastie vormden. Vreemd genoeg echter is er in de Egyptische geschriften uit die tijd met geen woord over deze belangrijke buitenlander gesproken, die volgens het Oude Testament zoveel veroorzaakte in Egypte. Echter ten tijde van het einde van de achttiende dynastie is er wel zeker sprake van een dergelijke persoon aan het hof. Door aan te nemen dat Tutu Mozes is, zijn zaken te verklaren die anders moeilijk te verklaren zijn. Nu is duidelijk dat Mozes wel degelijk voorkomt in de geschriften van de Egyptenaren. Hierdoor is een missend stukje puzzel gevonden en is het bestaan van Mozes nog beter aangetoond. Verder is nu te begrijpen waar Achnaton zijn nieuwe ideeën over monotheïsme vandaan haalde. Mozes was zijn leermeester. | |||
|
Dat
het christelijk geloof op zo'n gecompliceerde manier verbonden is met
de Egyptische geschiedenis, blijkt ook uit het volgende: terwijl Achnaton
onder invloed van Mozes het monotheïsme invoerde en de god Aton vereerde,
vereren tot aan de dag van vandaag de christenen de god Amon door na hun
gebed 'Amen' te roepen.
|
![]() |
||
![]() |
|||
| Gedurende het Amarna intermezzo wordt Achnaton anders afgebeeld dan de Farao's voor hem. Hij lijkt een lang en smal gezicht te hebben met een lange kin, een smalle borstkas en brede heupen. Dit is aanleiding geweest tot veel speculatie. Hij zou een vrouw geweest zijn. Dit blijkt echter niet uit eerdere afbeeldingen van hem. Hij zou aan een ziekte geleden hebben (het syndroom van Froehlich). Een bijwerking van deze ziekte is echter impotentie, terwijl hij zes dochters had. Bovendien werd zijn vrouw Nefertiti op gelijksoortige wijze afgebeeld. De meest aannemelijke verklaring lijkt derhalve dat de kunst in deze Amarna stijl de Farao weergaf in een overdrevenheid van al zijn menselijke vormen. Deze menselijkheid maakte hem een overtuigender en reëler persoon dan de gestileerde perfectie waarmee zijn voorgangers zich lieten afbeelden. | |||
| Achnaton vond verder de expressie van lieflijke familietaferelen en reële personen belangrijker dan de starre, niet reële kunstuiting met vele krijgstaferelen die al zoveel dynastieën waren gebruikt om de levens van de koningen weer te geven. | ![]() |
||
| Deze Amarna kunstvorm is tevens de verklaring van het feit dat tijdens het bewind van Achnaton geen reacties zijn gevonden op de brieven van ambassadeurs in het buitenland, gericht aan hem met het verzoek tot hulp. Hieruit wordt veelal verklaard dat het slecht ging met Egypte tijdens de heerschappij van Achnaton. Hij zou de heerschappij in het buitenland ondergeschikt hebben gemaakt aan de veranderingen die hij op religieus gebied doorvoerde en aan de bouw van zijn nieuwe hoofdstad, Achetaton. Echter er is geen bewijs dat rond de tijd dat Achnaton heerste, gebiedsdelen afgestaan moesten worden aan vijandige volkeren. Het lijkt er eerder op dat hij zijn koninkrijk zo goed onder controle had, dat hij het zich kon veroorloven om zich bezig te houden met een nieuwe religie en een nieuwe kunst, en zich niet hoefde in te spannen om zich voor het nageslacht zo krijgshaftig mogelijk te presenteren. | |||
| Veel van de hierboven beschreven theorieën over zijn postuur en macht zouden verklaard kunnen worden aan de hand van zijn mummie en zijn graf. Zijn mummie is echter nooit gevonden. Er zijn aanwijzingen dat hij begraven is geweest in het koninklijke graf in zijn stad Achetaton. Echter dit graf werd al in de oudheid systematisch vernield, waarschijnlijk tijdens het bewind van Horemheb, die alle sporen van 'de Ketter', zoals Achnaton toen werd genoemd, wilde wissen. Wat er toen nog is overgebleven, is in de afgelopen honderd jaar door de plaatselijke bevolking vernield, geplunderd en verkocht aan toeristen. De mummie zou herbegraven kunnen zijn, bijvoorbeeld ten tijde van Toetanchamon, maar tot nu toe is er geen spoor van gevonden. | |||
| Deze bijzondere farao, gestorven terwijl hij voor in de dertig was, heeft in zijn ongeveer 16 jaren als heerser van Boven- en Beneden Egypte een politieke, religieuze en kunstzinnige storm doen razen door deze wereldmacht, die ongeëvenaard is gebleven. Al is het Toetanchamon, maar vooral de vondst van diens graf met rijke inhoud, geweest die deze tijd, nu ruim 3300 jaar geleden, bekend heeft gemaakt, deze eer behoort eigenlijk Achnaton toe. | |||